Elize in Wonderland

Ik had vroeger een vriendje die de Lion King op de PC van zijn ouders had staan. Naast het feit dat ik hem verder natuurlijk ook wel aardig vond (mocht hij dit lezen) was dit toch een van de belangrijkste punten die ten grondslag lagen aan onze vriendschap. Hoewel ik de Lion King vreselijk interessant vond intereseerden andere games me beduidend minder. Of nee, andere games vond ik vaak doodeng. Ergens denk ik dat het feit dat mijn oudere broers hun Prince of Persea expres in de 'tjaktjaks' lieten lopen als ik toevallig keek daar ook een rol in heeft gespeelt.

Nu, vele jaren en games verder, zou ik mezelf geen diehard gamer durven noemen. En zou ik het wel durven zou ik niet geheel de waarheid spreken. Er zijn periodes waarin ik totaal niet bezig ben met gamen, maar er zijn daarentegen ook periodes van totale obsessie waarin ik een game 7 keer uitspeel in twee weken.Ik ben nog steeds niet erg gek van spelletjes waar veel 'tjaktjak' in voorkomt en helaas wil het nou net zo zijn dat mijn vriend en andere vrienden toch vooral erg blij worden van shooters. Hoewel ik een mooie shooter op zijn tijd (Bioshock!!) wel weet te waarderen, zit ik liever in de suikerzoete wereld van Luigi op de DS, of speel ik voor de twintigste keer Fable (en dan ben ik altijd 'De Goeie'). Aan "LAN"en doe ik niet, ik vind het veel leuker om in mijn eentje te spelen.

Een enkele keer wil het zo zijn dat een game mij echt fascineert en ik dan ook meteen uren achter elkaar volkomen van de wereld in die nieuwe (en betere?) wereld zit. In dat geval is dat, voor mij natuurlijk, een goede game. Ik vind het verhalende aspect belangrijk en de architectuur. Een game is voor mij meer dan een leuk tijdsverdrijf, ik vind het heerlijk als ik helemaal op ga in een goed geconstrueerde nieuwe wereld! Meestal speel ik games op de computer (Sims, RollerCoaster Tycoon, McGee's Alice) of op de Xbox(360) (Fable, FableII, (alles van) Mario, Harry Potter, Bioshock etc.).

Ik ben derdejaars TFT'er, met de nadruk op film. In mijn vrije tijd ben ik veel bezig met film, fotograferen, tekenen e.d. en ben hierdoor erg visueel ingestelt. Ik kan er dan ook erg van genieten als een game mooi gemaakt is. Een van de in deze cursus behandelde perspectieven dat me op het eerste gezicht het meest aanspreekt is: Ruimte, narrativiteit en identiteit. Momenteel zit ik even in een obsessieve fase en ben ik helemaal into FableII, en ik heb dan ook het idee om deze game als casus te nemen voor mijn eindpaper. Wat ik erg interessant vind is de manier waarop Fable(II) erin slaagt de speler actief te laten nadenken over de identiteit van zijn avatar. Mijn eindpaper zou ik dan ook willen richten op de vraag hoe dit wordt bewerktstelligt en welke factoren meespelen (bijvoorbeeld narratief).