[HC IV Leesvragen]

Boek:

Juul, J. Games Telling Stories? Hoofdstuk 14, pp. 219-226.
In sommige takken van de wetenschap wordt wel eens gesteld dat identiteit(sconstructie) narratief is. Juul stelt dat ‘the relations between reader/story and player/game are completely different – the player inhabits a twilight zone where he or she is both an empirical subject outside the game and undertakes a role inside the game. Kan identiteitsconstructie ín een game als narratief worden gezien en hoe hangt dit samen met de identiteit van de speler in de echte wereld?

Mul, J. de The Game of Life. Hoofdstuk 16, pp. 251-266.
De begrippen die Ricouer gebruikt om de stappen in narratieve identiteitsvorming te onderscheiden zijn mimesis 1, 2 en 3. De Mul hanteert een dergelijk onderscheid (Play 1,2 en 3) om identiteitsvorming in games te onderzoeken. In games lijkt het onderscheid tussen Play 1 en 2 echter veel moeilijker te maken. Waarom zou je kunnen stellen dat in games Play 1 en 2 vrijwel altijd samen vallen?

Reader:

Murray, J. (2005) The Last Word on Ludology v Narratology in Game Studies
Ludologen en Narratologen vallen in debatten vaak over de begrippen interactiviteit en narratief. Kan een narratief interactief zijn, of zijn deze begrippen onverenigbaar?

Jenkins, H. (2004) game Design as Narrative Architecture
Wat is volgens jullie van groter belang; de architectuur van een game, of het verhaal dat de game ‘vertelt’?

Kadervraag:
Moeten we in gamestudies eerdere wetenschappen (zoals narratologie) geheel verwerpen en met een nieuwe inslag beginnen, of zijn sommige theorieën ook voor het bestuderen van games bruikbaar?